Nic

  

Zwijam się w motek

Poszarpana skołtuniona 

Iluzja całości

Nie rozwijaj mnie

Teraz 

Zbyt szybko 

Bo rozsypię się

W nic

##

Gdzieś gdzie słońce cię budzi

Chodzisz uśmiechasz się do ludzi

Zostawiasz swoje ślady 

Na ścieżkach piaskach bladych

Zbierasz chwile i rozdajesz siebie

Innym z innymi wokół ciebie 

Gdy noc świat ucisza

Z twarzą blisko innej zasypiasz

Skłonność

Zatańcz jeszcze raz
Chcę patrzyć w twoje oczy znów
Dotknąć twojej dłoni
Wtulić twarz 
w to miejsce pod szyją
Życiem pulsujące 

Z rana

 

alain laboile

marzę o lataniu
ponad dachami 
ponad kominami
by móc paznokciami rysować niebo
znaczyć kolorowe graffiti
chmurki jak gąbeczki 
zgniatać miętolić ściskać
niczym magnesy na lodówce
przesuwać przestawiać
by opuszką palca 
zasłaniać guziczek słońca
wyłączać włączać zasilanie

dżemem z borówek
smaruję grzankę
i usta
słodki przedsmak
szaleństwa

Madrugada - Quite emotional

Rankiem

opowiedziała sen
podzieliła bajkę na troje
całą noc latała
na białej chusteczce