sobota, 21 stycznia 2017

Powiedz

 
by Ando Fuchs

powiedz
jak głęboka jest ta rzeka

przepływająca przez ciało
dzieląc na moje twoje
powiedz
ile wody jest na dnie
co dzień staczasz się
wpadasz w nigdy znowu zawsze
mylisz jawę ze snem
powiedz
ile jeszcze takich dni
nim pokażesz 

co w tobie jest twojego 
a co z przepitych ławek
z kolorów pustych butelek

sobota, 16 lipca 2016

Miałam

 
alain laboile

miałam cię na wyciągnięcie ręki
zamknęłam oczy
nie otworzyłam klatki 
by rajskie ptaki
otoczyły cię moją wolnością

i zniknąłeś
jak płatek śniegu
roztopiony 
na wewnętrznej stronie dłoni

piątek, 17 czerwca 2016

I

dystansu który nas dzieli
mój głos nie pokona
nigdy wciąż jeszcze

wciąż wierzę że
nastanie dzień
gdy wszystko się zmieni

i będzie tak jak dawniej

niedziela, 5 czerwca 2016

Zmierzch


alain laboile
lubię ten czas
gdy późną godziną
jasność znaczy się nieporadnie
drobnymi cętkami szarości i granatu

lubię ten czas
gdy niebo nadal błękitne
skryło już słońce w swoich fałdach
zaciągając suwak horyzontu

lubię ten czas
gdy ptaki wciąż rozkrzyczane
kłębią się w jednym miejscu
szykując się do snu

lubię tę porę
gdy nieśmiało przychodzi noc
świat milknie niespiesznie
budząc świerszcze

sobota, 14 maja 2016

do ciebie

 
alain laboile

pamiętam naszą ostatnią rozmowę
odtwarzam ją i rozpamiętuję
pamiętam zdradzoną w niej datę
minęły miesiące
zostały cztery

czwartek, 5 maja 2016

Naprawdę

alain laboile

zbieram się by powiedzieć ci prawdę
którą wymyśliłam w nocy
sen przyniósł rozwiązanie
wklejam w zdania nowe słowa

uwierz 
ja sobie uwierzyłam
 

poniedziałek, 2 maja 2016

czwartek, 28 kwietnia 2016

Cień


michael kenna
patrzysz mi na ręce
cała drżę
jak źdźbło trawy
walczące z wiatrem

wciąż czekam na burzę
twarzą do ziemi
tkwię
unikam słońca

kiedyś
się zmienię
przestanę kłamać siebie
że żyję